നിഴല്...
ദൈവ നിശ്ചയം തല വരയില് തെളിഞ്ഞ നേരം,
ആത്മാവിനെ സൃഷ്ട്ടികനോരുങ്ങവേ
അക്ഷയ പാത്രമായ നീയാനെന് ജീവന്..
നീട്ടിയ കൈകളില് വീഴുന്ന തുട്ടുകള്
പെറുക്കി എടുതമ്മാനം ആദിടുമ്പോള്
മേയാത്ത കൂരയില് നിന്നുതിര്ന്ന
കനവിന് കനല് കട്ടയെ
ആഴി തന് ആഴത്തിലേക്ക്
വലിച്ചെറിഞ്ഞ സഹയാത്രികന്
പിറന്ന മണ്ണില് പുലര്ന്നിടാനാവാത്ത
പാപികലായ്,പരലോക വാസികളായി
ജീവിതമാകുന്ന ദുരന്ധ പാത കയറവേ ,
കാലത്തിന് കനിവായി
കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നതെന് നിഴല് മാത്രം..
നശ്വര ഭൂതമം നിന്നെ
മൃത്യു തന് കൈകളിലയക്കാന് ആവാതെ,
കൂടെ ഉള്ള കൈത്തിരി വിളക്കിന്
ജീവനയോഴുക്കി ഞാന്..
