നിഴല്‍...

ദൈവ നിശ്ചയം തല വരയില്‍ തെളിഞ്ഞ നേരം,

ആത്മാവിനെ സൃഷ്ട്ടികനോരുങ്ങവേ

അക്ഷയ പാത്രമായ നീയാനെന്‍ ജീവന്‍..

നീട്ടിയ കൈകളില്‍ വീഴുന്ന തുട്ടുകള്‍

പെറുക്കി എടുതമ്മാനം ആദിടുമ്പോള്‍

മേയാത്ത കൂരയില്‍ നിന്നുതിര്‍ന്ന

കനവിന്‍ കനല്‍ കട്ടയെ

ആഴി തന്‍ ആഴത്തിലേക്ക്

വലിച്ചെറിഞ്ഞ സഹയാത്രികന്‍

പിറന്ന മണ്ണില്‍ പുലര്ന്നിടാനാവാത്ത

പാപികലായ്,പരലോക വാസികളായി

ജീവിതമാകുന്ന ദുരന്ധ പാത കയറവേ ,

കാലത്തിന്‍ കനിവായി

കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നതെന്‍ നിഴല്‍ മാത്രം..

നശ്വര ഭൂതമം നിന്നെ

മൃത്യു തന്‍ കൈകളിലയക്കാന്‍ ആവാതെ,

കൂടെ ഉള്ള കൈത്തിരി വിളക്കിന്‍

ജീവനയോഴുക്കി ഞാന്‍..

വിധി..

നടന്നകന്ന പാതതന്‍ നടുവിലായ്

പതിഞ്ഞ കാല്‍പാടിന്‍

പരപ്പലക്കവേ,

നീലിച്ച നിഴലില്‍

തെളിഞ്ഞു കര്‍മ്മ വ്യാധി

വ്യധിയാല്‍ ആദി പൂണ്ട

ദിന രാത്ര ചിത്രങ്ങളില്‍

പാഴ് കിനാവ് കണ്ട പെക്കോലത്തെ

കോലം കെട്ടിയ കോലമാക്കി

ചിത്ര കൂടിലടച്ചു ...

ആദിയായ വ്യാധിയെന്ന വിധി..

യാത്ര

മുന്നിലേക് സഞ്ചരികവേ........
പിന്നിലേക് ചാഞ്ഞ
വാക മരച്ചോട്ടില്‍
ചുരുട്ടി എറിഞ്ഞ കടലാസ് കഷ്ണമായ് ,
നെടുവീര്‍പ്പിടുന്ന നാട്യത്തിന്‍
നിഴലില്‍ ചാലിച്ച വര്‍ണ്ണത്തെ തേടി
ഇരുട്ടിനെ കൂട്ട് പിടിച്ചു
വഴി മറന്ന തോഴനായ്‌
നിവര്‍ത്തിയ പീലിയില്‍
നിന്നടര്‍ന്ന തൂവലിന്‍ നീല കണ്ണുമായ് തോര്‍ന്ന
മഴക്കൊപ്പം മറഞ്ഞ
മഴവില്ലിന്‍ വര്‍ണ്ണത്തില്‍
മുക്കിയ അപ്പൂപ്പന്‍ താടിയെ
നാട്യത്തിന്‍ നിഴലിലേക്ക്‌ എറിയവേ
ഞാനറിഞ്ഞു
സഞ്ചാരതിനോപ്പംഎന്റെ
വയസ്സിന്റെ നീളവും കൂടി
ഞാനും നിഴലായ് മാറി...

കണ്ണി

ചായ്ഞ്ഞ മരക്കൊമ്പില്‍
ചരിഞ്ഞു തൂങ്ങിയ വാവലായ് 
ഇരുട്ടില്‍ തപ്പിയ കുരുടനായ്
വീണുടഞ്ഞ മണ്‍പൂപാത്രത്തില്‍
കോറിയ വരകളില്‍
വിടര്‍ന്ന പൂമൊട്ടിനെ 
തിരഞ്ഞ തേന്‍ വണ്ട്‌ മെനഞ്ഞ 
വലതന്‍ കണ്ണിയില്‍ 
ബന്ടിപ്പിച്ച ബന്ധമാനി
മനുഷ്യബന്ധം. 

ഇന്നലെ മയങ്ങിയ നിലാമഴയില്‍
മെനഞ്ഞെടുത്ത രാഗമായ് നീ
എന്‍ കാതില്‍ ചേരുമ്പോള്‍..
അറിയാതെ അലിഞ്ഞൊരു
മഞ്ഞു തുള്ളിയായ് ഞാന്‍
നിന്‍ വീണ മീട്ടവേ
ഒഴുകിയ സപ്തസ്വരങ്ങളില്‍
നടന താണ്ടാവമാടി ഞാനാകുന്ന നടരാജന്‍

കാലം

വരയ്കപ്പെട്ട വരയിളുടെ
വരംബ് തിരഞ്ഞ വിരുതന്‍
മുകളിലേക് നോകി
നെടുവീര്‍പ്പിടന്‍ എന്‍ കണ്ണുകള്‍ ഉയര്‍ന്നില്ല
നീറി തുടങ്ങിയ കടലാസ്
കഷ്ണംമയെന്‍ മനം
ചരിഞ്ഞു വീണ ചാര് കസേരയില്‍ ചാരവേ
വിരിച്ചിട്ട പായ തന്‍ നടുവിലായ്
നിവര്‍ത്തിയിട്ട വാഴയിലയില്‍ 
കണ്ടു എന്‍ ചാമ്പലായ നിഴലിനെ 
വിഷ സര്‍പ്പം തീണ്ടിയ 
മരണ വിഷതിനാല്‍ 

നീളിച്ചിരുന്നു എന്‍ നിഴല്‍..

കൈ പിടിച്ച കാലനോപ്പം

കടത്തു കയറവേ

പുഞ്ചിരിച്ച കടംകധയായ്
എന്‍ കണ്ണ് നീര്‍!!!!!!!!!

മുത്തുചിപ്പി

മറക്കാന്‍ മറന്ന

ഓര്മ ചെപ്പിന്‍ ചിപ്പിയില്‍

മയങ്ങിയ മിഴികളിലെ

ഴുതിയ കവിതയില്‍

നിച്ചലമായ ജീവനെ

ഉണര്തനോരുങ്ങിയ മാട

പ്രാവില്‍ കുരുകിയെന്‍ താളം

താളത്തിന്‍ഒത്താടിയ ചിലങ്കയില്‍

നിന്ന് ഊരി തെറിച്ച മണികള്‍,

ഹൃദയത്തിന്‍ വിങ്ങലായ് വിങ്ങവേ,

ഊരി തെറിച്ച മുത്തിന്‍ പിറകെ

ഓടി തളര്‍ന്ന മിഴികള്‍ക്

ആശ്വാസത്തിന്‍ ശ്വാസ്സമായ്

മുത്തുച്ചിപ്പികള്‍